 |
Mijn dochter heeft
het pgb nog steeds en zij is hiermee wellicht de persoon die het
langste een budget heeft. Als bestuurs/kaderlid van
budgethoudersvereniging Naar-Keuze heb ik de afgelopen jaren vele
mensen geholpen met het pgb en ik meen daarom ook wel enig recht
van spreken te hebben. |
Vanaf het begin heb ik het pgb
ervaren als het middel om de zorg precies in te richten zoals nodig.
Op maat gesneden, geen confectie en de regie bij de mensen zelf, of
(zoals bij mensen met een ernstige verstandelijke beperking) bij hun
directe vertegenwoordiger.
Ondanks de steeds veranderende regelgeving kon ik voor mijn dochter
toch steeds de goede zorg inkopen. Met creativiteit, passen en meten
kon ik voor haar langzaam maar zeker een ontwikkeling inzetten, wat
ertoe geleid heeft dat zij thans alweer 3 jaar, samen met enkele
andere bewoners, in een uniek ouderinitiatief te Deurne woont. God zij
dank is vorige week het bericht gekomen dat voor haar het pgb
gehandhaafd blijft. De slapeloze nachten zijn voorbij en wij kunnen
weer rustig ademhalen.
Helaas is dat niet zo voor 90% van de mensen waarvoor het pgb
binnenkort wordt afgeschaft. Ongelooflijk. Terwijl onze
minister-president nog vorig jaar, ook voor de televisie de woorden
sprak “Het pgb, daar hebben we voor gevochten, dat is beschaving”
lijken deze maatregelen door te gaan. Inderdaad het pgb, dat is
beschaving, dat is ook mensen met een beperking de regie over hun
eigen leven te laten behouden zoals ieder mens dit heeft.
Het is ook beschaving om je als premier van een beschaafd land je aan
je woord te houden.
En als je die beschaving al niet hebt is het wellicht toch verstandig.
Ook naar het buitenland toe.
Let wel: Een pgb krijg je niet zomaar. Je moet hiervoor een indicatie
hebben; een indicatie waarbij heel goed wordt gekeken naar de
benodigde zorg. Hiervan worden dan de uren die de mantelzorger moet
verrichten afgetrokken. Naast de gebruikelijke zorg is dit nog eens 7
uur per week. Slechts het meerdere wordt geïndiceerd. Door deze hoge
drempels krijgen thans alleen nog mensen die flink wat zorg nodig
hebben een indicatie. Zij hebben daarmee dan ook recht op zorg. Alle
verhalen over misbruik zijn dan ook grotendeels uit de lucht gegrepen
en hebben veelal betrekking op malafide bureautjes i.p.v. de
budgethouder die de regeling misbruikt. En als er al iets verkeerd
gaat is dit veelal een gevolg van de zeer gebrekkige voorlichting van
de overheid en de zorgkantoren die belast zijn met de uitvoering.
Bij een onderzoek kwam naar voren dat het pgb-misbruik minder dan 1%
bedraagt, en dit is, zeker vergeleken met andere regelingen, zeer
laag.
Het afschaffen van het pgb voor 90% van de budgethouder is ook heel
dom. Het levert uiteindelijk geen cent op. Een toch redelijk
eenvoudige rekensom leert dit. Immers: de tarieven voor het pgb zijn
ca. 70% van die van zorg in natura. Bovendien wordt slechts 85% van
het budget door de budgethouders gebruikt. Het kost de overheid dus
minder dan 60%. vergeleken bij zorg in natura. Als nu dus slechts 60%
van de budgethouders noodgedwongen overgaan naar zorg in natura
blijven de kosten gelijk. Gaan er meer over dan kost deze maatregel
alleen maar geld. Als, zoals op 9 juni jl. door de premier in de 2e
kamer werd toegezegd, er alles aan gedaan wordt om deze mensen
passende zorg te bieden zullen de kosten alleen maar stijgen.
Hoe vals is dan het argument te beweren dat de overheid wel moet
ingrijpen als de kosten voor het pgb ieder jaar met 23% stijgen.
Uiteraard neemt het gebruik van pgb ieder jaar spectaculair toe. Het
pgb kan precies bieden wat de mensen nodig hebben. Waarom zou het
evenwicht tussen zorg in natura en pgb thans al zijn bereikt?
Er moet dus niet gekeken worden naar het pgb op zich, maar de totale
kosten van de AWBZ. En de totale kosten voor zorg in natura stijgen
ieder jaar nog harder dan het pgb.
Dat met de toenemende vergrijzing, de hogere welvaart en daarmee de
hogere eisen die de mensen aan de gezondheidsvoorzieningen stellen, de
kosten stijgen, is niet meer dan logisch.
Telken jare denkt men bij VWS de juiste maatregelen te hebben gevonden
en stelt men een te krappe begroting op. Uit het feit dat men dan
steeds weer niet uitkomt blijkt weer dat ook hier de wens de vader van
de gedachte is geweest.
Als we in Nederland deze zorg willen handhaven zal de premie omhoog
moeten en zal hierop zeker niet bezuinigd kunnen worden. Door dit wel
te doen legt men deze weer neer bij de zwakkeren in de samenleving. En
is dat beschaving meneer Rutte?
Egbert Slot
Veldhoven
